Professor Marius Romme is een van de meest invloedrijke psychiaters van zijn generatie geweest. Hij bracht een revolutie teweeg in de benadering van het werken met mensen die stemmen horen. Dankzij zijn werk en al degenen die met hem hebben gewerkt, wordt het horen van stemmen niet langer afgedaan als een symptoom van schizofrenie waarvoor medicijnen nodig zijn, maar als iets dat begrepen moet worden in de context van ieders unieke levensgeschiedenis.( Weerklank)

De ‘Maastrichtse’ benadering van stemmen horen is ontstaan na de bevindingen uit onderzoek van Romme en Escher vanaf het eind van de jaren tachtig van de vorige eeuw. Zij stelden vast dat stemmen horen geen teken van psychiatrische ziekte is, ook niet hoort bij een specifi eke psychiatrische ziekte en dat bepaalde kenmerken van de stemmen evenmin een aanwijzing zijn voor een bepaalde ziekte (Romme & Escher, 1999a; 1999b). In die tijd was dit een schokkende conclusie. Mede omdat het medische model in de Nederlandse psychiatrie dominant was, werd hun onderzoek niet serieus genomen. Door stemmenhoorders en hun betrokkenen in binnen en buitenland, met name in het Verenigd Koninkrijk, werden hun bevindingen wel geaccepteerd, niet in het minst omdat deze normaliserende en herstelgerichte benadering perspectief en hoop biedt. 

Om een indruk te krijgen van zijn werk, zijn er op youtube verschillende lezingen en presentaties te vinden, te bereiken via de website Romme-esscher

In het tijdschrift is ook een aantal keren aandacht voor dit thema geweest.