Participatie en herstel
Participatie & Herstel
| Meer
Nieuwsbrief

Schrijf u in voor onze digitale nieuwsbrief en blijf op de hoogte!




[ advertenties ]

Logavak Opleidingsgroep
Er zijn momenteel veel lokale herstelinitiatieven, herstelacademies of zelfregiecentra. Met ieder zo hun eigen insteek en opzet. Opvallend zijn de vele positieve herstelverhalen van de betrokkenen bij verschillende herstelinitiatieven, de professionaliteit en vele mogelijkheden die er geboden worden. Om deze beweging kracht bij te zetten is het leerzaam meer inzicht te krijgen in deze verschillende initiatieven, de werkzame factoren en hun toegevoegde waarde en betekenis. Het is ook van groot belang om deze veelbelovende initiatieven goed te verbinden met het brede sociaal domein en wijkgerichte ggz. Hoe realiseren we sterke regionale netwerken waar mensen met een psychische kwetsbaarheid datgene kunnen vinden en creëren dat optimaal aansluit bij hun persoonlijke proces van herstel?
Met haar promotie ‘Ervaringsdeskundige zorg- en dienstverleners’, wil Alie Weerman ervaringsdeskundigen een steun in de rug geven. Je eigen verhaal inzetten bij de begeleiding van cliënten moet volgens haar professioneel gebeuren, in het belang van de cliënt. Het omgaan met schaamte, stigma en onmacht speelt bij cliënten een belangrijke rol. Hulpverleners die zelf dergelijke ervaringen hebben gehad, kunnen hier vaak goed bij aansluiten. Zij kunnen cliënten hoop geven en bemoedigen als zij de moed hebben hun eigen ervaringen bekend te maken.
ADHD bij volwassenen toont vele gezichtenDe symptomen van volwassenen met ADHD lopen sterk uiteen. Ook de oorzaken van ADHD bij volwassenen zijn divers, concluderen Jeanette Mostert en Marten Onnink van het Radboudumc. Zij deden voor het eerst onderzoek naar een grote groep volwassenen met ADHD met behulp van cognitieve tests en beeldvormende technieken.
Crisisplan voorkomt kwart van gedwongen opnamenEen crisisplan kan bij bijna een kwart van de psychiatrische patiënten een gedwongen opname voorkomen. Hierin beschrijven psychiatrische patiënten samen met hun behandelaar wat de signalen zijn als het dreigt mis te gaan. Maar ook wat de patiënt zelf kan doen, samen met naastbetrokkenen en de behandelaar om een crisissituatie te voorkomen. Andere middelen die gedwongen opnamen moeten voorkomen, werken niet of nauwelijks. Dat schrijven onderzoekers van het Erasmus MC en Yulius GGZ in het wetenschappelijk tijdschrift JAMA Psychiatry.
Herstelacademies in ggz en welzijnEen verschuiving van therapie naar educatie Het 25-jarig bestaan van Participatie en herstel is 12 mei gevierd met een symposium over herstelacademies in Nederland. Een drietal herstelorganisaties presenteerde hun manier van werken voor een gehoor van ervaringsdeskundigen, professionals uit de ggz en het sociale domein, ambtenaren en anderen. Gemeenschappelijk kenmerk is dat ervaringsdeskundigen er zelf de herstelgroepen, cursussen en trainingen verzorgen.
Hoofdredacteur Participatie en Herstel benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje NassauWoensdag 20 april 2016 werd dr. J. T. P. M., Jos Dröes benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje Nassau. Burgemeester Ada Grootenboer rijkte de Koninklijke Onderscheiding uit tijdens het IRB-congres (Individuele Rehabilitatie Benadering) in vergadercentrum Domstad in Utrecht.
De meeste jongeren met een migrantenachtergrond vinden hun weg in het Nederlandse leven en de samenleving. Maar in de zorg- en welzijnssector zien we ook jongeren die mede als gevolg van de migratiecontext met psychische problemen te maken krijgen. Een voorbeeld betreft het in epidemiologisch onderzoek (recentelijk nog door psychologe van der Ven, promotie Universiteit Maastricht) beschreven verschijnsel dat relatief veel Marokkaans-Nederlandse jongens als psychotisch worden gediagnosticeerd. Sommige onderzoekers schrijven dit toe aan een combinatie van biologische en sociaal-culturele factoren (zoals sociale uitsluiting en stress). Andere onderzoekers wijzen op mogelijke misdiagnostiek.
Het MiddagSymposium Werken in de wijk gaat in op de nieuwe samenwerkingsvormen die ontstaan zoals in buurt- en wijkteams waarin professionals interdisciplinair samenwerken. Professionals werken niet alleen als brede generalist, maar zijn tevens aanspreekbaar op specifieke deskundigheid. Ook is er aandacht voor de gezonde wijk. Maatschappelijk meedoen, sociale contacten, een zinvolle dagbesteding, het draagt bij aan ons welbevinden, aan onze kwaliteit van leven. We voelen ons niet alleen gezonder, maar zijn dat vaak ook.
Elektroshocks en insulinekuren, de eerste psychofarmaca, arbeidstherapie en creatieve therapie, de antipsychiatrie en de ommekeer in de psychiatrische instellingen in de jaren tachtig.
Onder de titel Freedom First werden in februari 2016 de inspiratiesessies gehouden. Doel was met hulpverleners en cliënten te discussiëren over hoe vrijheid voor mensen met psychische problemen versterkt kan worden in een ambulant en wijkgericht zorglandschap. Een mooi streven, en vooral belangrijk. Want hoe kunnen we in gezamenlijkheid de vrijheid van cliënten niet alleen in naam maar ook in de praktijk gestalte geven? En wie bepaalt hoe die vrijheid eruit ziet? De cliënt zelf zou je denken (dat is vrijheid tenslotte), maar het gesprek tijdens de sessies wordt voornamelijk door hulpverleners en beleidsmakers gevoerd. Een klein minpuntje van een fantastische tweedaagse bezinning.

Juni nummer:

Onderzoek naar Eigen Kracht-conferenties (EK-c’s) bij verplichte Geestelijke Gezondheidszorg, uitgevoerd door het VUmc, laat hoopvolle perspectieven zien met betrekking tot het voorkomen of verkorten van verplichte zorg.
Bij psychiatrie denk je niet gelijk aan humor. Eerder denk je aan de klinische spreekkamer van de psychiater, inclusief een doosje tissues. Over de combinatie van GGZ en humor blijkt nog niet veel bekend. Reden voor het online platform Ervaringswijzer om dit onderwerp op te pakken! De redactie laat ervaringsdeskundige experts aan het woord over de vraag: kan humor bijdragen aan herstel bij psychische klachten? Het antwoord is ja!
Tot het einde van de jaren tachtig stond de diagnose Borderline voor onbehandelbaar, ongemotiveerd en manipulerend. Borderline problematiek was problematiek waarbij je als hulpverlener het risico liep opgebruikt en afgebrand te raken, zonder zichtbare verbetering aan de kant van de cliënt. In de tijd dat ik in aanraking kwam met Dialectische Gedrags Therapie, begin jaren negentig, werd mij dan ook aangeraden niet met deze cliënten te gaan werken: ‘Je lijkt wel gek. Zorg ervoor dat het risico laag blijft. Niet te veel uit evenwicht brengen, stabiliseren, en steunen.’
Voor het begeleiden van studenten met psychische beperkingen bestaat geen standaardprocedé. Iedere student is uniek en heeft eigen mogelijkheden en belemmeringen. Dit geldt zeker voor jongeren met een bipolaire stoornis. HBO-docent Helmut Boeijen formuleert mede op basis van zijn eigen ervaringen met een bipolaire student handvatten voor hun begeleiding.
In een wij-cultuur straalt een psychische stoornis af op familieleden. Het stigma op depressiviteit leidde bij mij tot struisvogelgedrag. Ik moest eerst echt vastlopen voordat ik aan mijn herstel kon werken.
In 2014 begonnen Rob de Vries en ik met een leesgroep Mad Studies voor stichting Perceval .⁠ Samen met mensen die gelabeled zijn als psychiatrisch patiënt en andere geïnteresseerden, zijn we Mad Studies-teksten gaan lezen. Dat zijn teksten geschreven door high-knowledge crazies en mad identified scholars.