Van mensen met psychische aandoeningen en psychosociale beperkingen

Stemmen horen begrijpelijk maken.

Op 4 juni jl. overleed op 92-jarige leeftijd em. hoogleraar sociale psychiatrie Marius Romme, een van de invloedrijkste psychiaters van zijn generatie. Samen met wijlen zijn vrouw Sandra Escher (overleden in 2021) heeft hij een revolutie teweeggebracht in de benadering van het werken met mensen die stemmen horen. Behalve bij hun werk en de Maastrichtse benadering, staan we stil bij enkele projecten die hun emanciperende werk voortzetten, mede om hun nagedachtenis te eren.

Achtergrond

Marius Romme en Sandra Escher waren van grote betekenis voor de herstelgerichte benadering van stemmenhoorders (en voor de herstelbeweging als geheel). Zij staan aan de basis van de nog altijd springlevende internationale stemmenhoordersbeweging (Hearing Voices Movement, The International Hearing Voices Network, met als ondersteunende stichting Intervoice; o.a. Longden et al., 2013). Zij stimuleerden hulpverleners om te werken volgens de door hen, later samen met Dirk Corsten verder ontwikkelde ‘Maastrichtse’ benadering.

In deze organisaties wordt het levenswerk van Marius Romme en Sandra Escher internationaal voortgezet. De kern van hun boodschap: stemmen horen kan niet worden afgedaan als symptoom van schizofrenie, maar moet worden begrepen in de context van ieders individuele levensgeschiedenis. Dus is het zaak om zonder oordeel te luisteren, de ervaringen van mensen serieus te nemen en stemmenhoorders te ondersteunen in het begrijpen van hun stemmen. De stemmenhoordersbeweging is ‘zeer succesvol geweest in de transformatie van het denken over en tolerantie voor psychische diversiteit’ aldus Jim van Os in het voorwoord bij het laatste boek dat Marius en Sandra, samen met coauteur Dirk Corstens, hebben geschreven (Romme, Escher & Corstens, 2021, blz. 11–14).

 

Lees dit artikel verder via deze pagina. Nog geen abonnee? Klik dan hier.